Na poranek 21.02

Koniec tygodnia, ale mam nadzieję że mimo tego, że w poniedziałek już będzie następny wykonawca, to nasz kochany konferansjer zostanie z wami na dłużej.

Jeśli mógłbym wyobrazić sobie swoje emocje w formie słownej, byłoby mi bardzo ciężko. A tutaj przychodzi ten człowiek i pokazuje mi, że ogranicza nas właśnie jedynie słowo- dopóki nie zawładniemy nim na własny użytek.

Oto "Wesoła dumka o starości"

Nie kocham tamtej
Nie kocham Ciebie
Bo kocham Ciebie tamtą

Postarzała nam się, już ta nasza wiosna
Posiwiały trawy i pordzewiał bez
Już nam się wyszumiał zielony wodospad
W zielonej otchłani zniknął kwiatów deszcz

Postarzała nam się już ta nasza wiosna
Świeczki kasztanowca jeszcze palą się
Już nie bosonoga i nie tak zazdrosna
Odchodzi wtulona w pożyczoną mgłę

Nie wiem, nie rozumiem, ani nawet pragnę
Tęsknię, bo tak pięknie tęsknić aż po kres
Może dla tej jednej głupoty daremnej
Może tylko po to cała wiosna jest

Postarzała nam się już ta nasza wiosna
Kwieciście stokrotna i stukrotny żal
Może ją i nawet nie wstyd jeszcze spotkać
Ale jakoś trudno ruszać z nią na bal

Postarzała nam się już ta nasza wiosna
Świeczki dawnych rozstań, jeszcze płoną w nas
Tylko nocą ciemną, słychać czasu wiosła
Przynajmniej tak mówią, mówią - że to czas

Nie wiem, nie rozumiem, ani nawet pragnę
Tęsknię, bo tak pięknie tęsknić aż po kres
Może dla tej jednej głupoty daremnej
Może tylko po to cała młodość jest