Na poranek 24.02

Widzę zawód na waszych twarzach i jeśli pomyślę nad tym wystarczająco mocno to dam radę też poczuć gorzki smak rozczarowania, który rozchodzi się teraz po całym waszym ciele. Okrutny poniedziałek, który miał się rozchmurzyć dzięki dobrej dawce muzyki w tekście Redaktora, pozostanie po prostu beznadziejnym początkiem tygodnia, bo o godzinie szóstej rano witają was Rurki z Kremem.

Macie piękne teorie o tym jak to jesteśmy od siebie z Redaktorem różni. I właściwie macie w tym mnóstwo racji, pod wieloma względami jesteśmy jak ogień i woda. Mimo to, łączy nas całe mnóstwo innych rzeczy, nawet niektóra muzyka, ale nie będę tutaj wymieniać - mam nadzieje, że zrobi to Krzysiek w kolejnych tygodniach Muzycznych Poranków. Dzisiaj będzie o czymś całkowicie moim... Backstreet Boys, panowie wyjęci z tej kiczowatej części mojego serduszka.

Uwielbiam tych panów. Uwielbiam to jak przyjemnie się czuję przy ich piosenkach, to jak lekko się ich śpiewa, jak szybko wpadają przez ucho do serca skutecznie poprawiając fatalny dzień. To nie jest muzyka przy której budzą się wszystkie moje emocje, ani ta która mnie inspiruje, ale umówmy się, nie wszystko musi takie być. Są doskonale odprężający i to jest ich główny atut. Głównym minusem z kolei jest to, że wpisują się w aktualne pseudo alternatywne, "retro" trendy, ale to trzeba po prostu przecierpieć.

Na dzisiaj, jedna z uroczych i przy tym bardzo popularnych piosenek, tych przystojniaczków powyżej.
https://www.youtube.com/watch?v=0Gl2QnHNpkA

How you got me blind is still a mystery
I can't get you out of my head
Don't care what is written in your history
As long as you're here with me

Rurki z kremem